بخشیدن- به قلم حبیب رضایی

بخشیدن
یکی از عجیب ترین و گاهی سخترین و اغلب کمیاب ترین و اکثرا پرطرفدارترین و همیشه آسمانی ترین فعل انسانی بوده.
“انسانی “بودنش مهمه چون “بخشش” تو ذات طبیعت و اهل طبیعت هست.
از همه جالبتر اینه که معنی این کلمه برحسب نیازمون تغییر می کنه. گاهی، بجای “گذشت” استفاده می کنیم..یعنی وقتی می بخشیم که “بگذریم”، رد بشیم، نمونیم.
که خب معلومه،این گذشتن چون چیزی رو عوض نکرده، با خودش ردپا و اثری می ذاره که مثل یه ضربه به آهن گداخته واسه همیشه می مونه و فقط کافیه یه جمله یا یه تصویر دوباره به ما یادآوری کنه که از چی “گذشتیم” و باز داغ دل یا دل داغمون تازه بشه
خیلی وقتها، می خوایم یا ازمون می خوان که “فراموش کنیم” به جای این که ببخشیم.
باید یادمون بره چه اتفاقی افتاده یا چه اتفاقی باید می افتاده!!!.
باید انتظارات خودمون یا وظیفه اطرافیان رواز همه جا پاک کنیم.
اگه این درست باشه ، آلزایمری ها بخشنده ترین آدمهای عالم میشن.
وقتی میبینیم که نلسون ماندلابه زندانبانی که۲۷ سال ازعمر
بی بازگشت اون رو حبس کرده با صراحت میگه:
” می بخشم ولی فراموش نمی کنم” دیگه باید مطمئن بشیم که این دو فعل، اصلا شبیه لاله و لادن مرحوم نیستن که جداییشون به معنی ازبین رفتنشون باشه
و گاهی بخشیدن واسه خیلی ها یعنی “صدقه ” دادن.یعنی “زیادی ها” رو رد کردن. یه جور “از سر باز کردن و به کارهای مهمه دیگه رسیدن”،
که این دیگه توضیح دادنش در اصل توهین به”IQ” محترم است.
به “بخشیدن” فکر کنیم
یادمون باشه “بخشندگی” به همراه مهربانی، اصلی ترین صفت خداونده.
برای بخشیده شدن اول، باید بخشید.
پس “شاید” بشه،اگر نگیم” همه”،دست کم خیلی از قدر نشناسی ها و فراموشی ها و کم فروشی ها و دل فروشی ها رو .
به هم “بخشید”..میشه؟؟؟؟به نظرم برای رسیدن به ذات جهان،باید بشه.
نمی دونم
..دعاکنیم همین.»
«حبیب رضایی»
/ 3 نظر / 10 بازدید
شیخ نهایی

زیبا بود شاد باشی

سعید علیجانی

نور آن شمعی که روشن در ره آزادگی است همچو خورشیدی فروزان تا ابد تابنده باد (مفردی از خودم تقدیم به ماندلا) متن هم بسیار زیباست